میلاد رسول اکرم(ص) ورئیس مذهب تشیع امام جعفر صادق(ع),بر تمام شیعیان مبارک باد.
میلاد رسول اکرم
میلاد رسول اکرم-
روز هفتم فرا رسید.«عبد المطلب»،براى عرض سپاسگزارى به درگاه الهى
گوسفندى کشت و گروهى را دعوت نمود و در آن جشن با شکوه،که از عموم
قریشدعوت شده بود،نام فرزند خود را«محمد»گذارد.وقتى از او پرسیدند:چرا نام
فرزند خود را محمد انتخاب کردید،در صورتى که این نام در میان اعراب کم
سابقه است؟گفت:خواستم که در آسمان و زمین ستوده باشد.
درباره میلاد رسول اکرم «حسان بن ثابت»شاعر رسول خدا چنین مىگوید:
فشق له من اسمه لیجله فذو العرش محمود و هذا محمد
آفریدگار،نامى
از اسم خود براى پیامبر خود مشتق نمود.از این جهت(خدا) «محمود»(پسندیده)و
پیامبر او«محمد»(ستوده)است و هر دو کلمه از یک ماده مشتقند و یک معنى را
مىرسانند.
قطعا،الهام غیبى در انتخاب این نام
بىدخالت نبوده است.زیرا نام محمد،اگر چه در میان اعراب معروف بود،ولى کمتر
کسى تا آن زمان به آن نام نامیده شده بود.طبق آمار دقیقى که بعضى از تاریخ
نویسان بدست آوردهاند،تا آن روز فقط شانزده نفر به این اسم نامگذارى شده
بودند.
چنانکه شاعر درباره میلاد رسول اکرم می گوید:
ان الذین سموا باسم محمد من قبل خیر الناس ضعف ثمان
کسانى که به نام محمد،پیش از پیامبر اسلام نام گذارى شده بودند،شانزده نفر بودند.
میلاد رسول اکرم-ناگفته
پیداست که:هر چه مصداق یک لفظ کمتر باشد،اشتباه در آن کمتر خواهد بود و
چون کتابهاى آسمانى،از نام و نشان و علایم روحى و جسمى او خبر داده
بودند،باید علایم آن حضرت آنچنان روشن باشد که اشتباه در آن راه پیدا
نکند.یکى از آن علایم، نام آن حضرت است.باید مصداق آن به قدرى کم باشد،که
راه هر گونه تردیدى را در تشخیص پیامبر گرامى از بین ببرد.مخصوصا هنگامى که
بقیه اوصاف و علائم وى ضمیمه نام او گردد.در این صورت،بطور واضح کسى که
انجیل و تورات از ظهور او خبر داده است،به خوبى شناخته خواهد شد.
اشتباه خاورشناسان در میلاد رسول اکرم
میلاد رسول اکرم-قرآن
مجید،رسول گرامى را به دو و یا چند نام معرفى مىکند. در سورههاى آل
عمران و محمد و فتح و احزاب،در آیههاى 138 و 2 و 29 و 40،او را به
نام«محمد»و در سوره«صف آیه 6»به نام«احمد»خوانده است.علت داشتن دو نام
اینست که:مادر رسولخدا،پیش از جدش،نام او را«احمد»گذارده بود،چنانکه در
تاریخ منعکس است. بنابراین،آنچه را بعضى از خاورشناسان در مقام اعتراض
گفتهاند که:«انجیل»،به تصریح قرآن،در سوره«صف آیه 6»،ظهور پیامبرى را
بشارت داده است که نام او احمد است نه محمد،و شخصى که مسلمانان به رهبرى او
معتقدند،نام او«محمد»است نه احمد،بى اساس است. زیرا قرآنى که پیامبر ما را
به نام«احمد»معرفى نموده است،در چند جا او را به نام«محمد»خوانده
است.اگر مدرک آنها براى تعیین نام این پیامبر،قرآن مجید باشد(چنانکه
همانست)،قرآن او را به هر دو اسم نامیده،و او را در جائى به نام محمد و در
جاى دیگر«احمد»معرفى نموده است.
اخلاق خانوادگی رسول اکرم
در ارتباط با مقاله میلاد رسول اکرم
در اخلاق حضرت محمد ,
همين بس كه با آن جلالت و موقعيتى كه به سلاطين نامه دعوت مى نوشت در خانه ,
تا حد امكان كارش را شخصا انجام مى داد.
اهل سيره نوشته اند :
پيامبر خدا در خانه خويش خدمتكار اهل خود بود , گوشت را تكه تكه مى كرد و
بر سفره غذاى حقيرانه مى نشست و انگشتان خويش را مى ليسيد , بز خود را مى
دوشيد و لباس خود را وصله مى نمود و بر شتر خود عقال مى زد و به ناقه خود
علف مى داد , با خدمتكار منزل آرد را آسياب مى كرد و خمير مى ساخت.
ابن شهر آشوب در كتاب مناقب , (ج 1, ص 146) روايت كرده كه :
رسول
خدا (ص) كفش خود را وصله مى زد , پوشاك خويش را مى دوخت , در منزل را شخصا
باز مى كرد , گوسفندان و شترها را مى دوشيد و به هنگام خسته شدن خادمش در
دستاس كردن به كمك او مى شتافت و آب وضوى شبش را خود تهيه مى كرد. و در همه
كارها به اهل خانه كمك مى كرد. لوازم خانه و زندگانى را به پشت خود از
بازار به خانه مى برد.
گاه اتفاق مى افتاد كه حضرت خانه خويش را نظافت
مى كرد و جارو مى كشيد و خود مكرر مى فرمود : كمك به همسر و كارهاى منزل ,
صدقه و احسان در راه خدا محسوب مى شود.
از عايشه نقل شده كه گفته است : محبوب ترين كارها نزد رسول خدا (ص) خياطى بود.
پيامبراكرم (ص) با همه عظمت و موقعيت ممتازش در منزل كار مى كرد. و به نگهدارى و پرستارى از كودكان مى پرداخت.
عايشه همسر آن حضرت مى گويد : وقتى خلوت مى شد , پيامبر لباس خود را مى دوخت و كفش خويش را وصله مى كرد.
على(ع) بيش از سى سال
عمر خود را با رسول خدا (ص) سپرى كرده و شناساترين فرد به رسول خدا بوده و
از اخلاق داخلى و خارجى حضرتش اطلاع دقيق داشته , امام حسين(ع) مى فرمايد :
سإلت إبى عن مدخل رسول الله صلى الله عليه و آله فقال :
كان
دخوله فى نفسه مإذونا فى ذلك, فاذا آوى الى منزله جزإ دخوله ثلاثه اجزإ,
جزءا لله و جزءا لا هله و جزءا لنفسه. ثم جزء جزئه بينه و بين الناس فيرد
ذلك بالخاصه على العامه و لا يدخر عنهم عنه شيئا....
از پدرم در مورد امور رسول خدا (ص) در داخل خانه سوال كردم , فرمودند :
وقتى
به خانه اش مى رفت , اوقاتش را سه قسمت مى كرد : يك قسمت براى خدا و يك
قسمت براى خانواده اش و يك قسمت براى خودش , آن گاه قسمت خودش را نيز ميان
خود و مردم تقسيم مى كرد و آن را براى بستگان و بزرگان صحابه (كه در منزلش
به خدمت او مى رسيدند) قرار مى داد و ذره اى از امكانات خود را از آنان
دريغ نمى نمود (بلكه آن چه امكان داشت در حقشان انجام مى داد.)
حضرت در مورد امورى كه
به شخص او مربوط مى شد , خشمگين نمى شد. تنها براى خدا , آن گاه كه حرمت
هاى الهى شكسته مى شد , غضب مى كرد. يكى از همسران آن حضرت مى گويد : وقتى
رسول خدا (ص) غضب مى كرد به جز على (ع) كسى را ياراى سخن گفتن با حضرتش
نبود
علاوه بر همسران ,
همنشينان روزانه پيامبر (ص) عبارت بودند از فاطمه و شوهر و فرزندانش و به
گواهى تاريخ و روايات فراوان , علاقه پيامبر خاتم (ص) به آن ها قابل قياس
با ديگر كسان و نزديكان حضرت نبود. به موجب روايتى كه عايشه نقل كرد , هر
گاه فاطمه (س) بر پدر وارد مى شد رسول خدا (ص) جلوى پاى دخترش بلند مى شد و
او را مى بوسيد و در جاى خود مى نشانيد.
در عروسى فاطمه (س) زنان مسرور بودند و اظهار شادمانى مى كردند و سرود مى خواندند و مى گفتند : ابوها سيد الناس.
رسول خدا (ص) فرمود : بگوييد و بعلها ذو الشده الباس.
و اين مصراع چون در
مدح حضرت اميرالمومنين (ع) بود , با آن كه رسول خدا خواسته بود بانوان
بگويند اما عايشه , زنان را منع كرد از اضافه كردن اين مصراع. پيامبر(ص)
متوجه موضوع شد و فرمود : عايشه عداوت ما را ترك نمى كند!
روزى رسول اكرم (ص)
وارد اطاق عايشه شد مشاهده كرد كه تكه نانى روى زمين و زير دست و پا افتاده
است آن را برداشته و خورد و سپس فرمود : اى حميرا ! مجاورت نعمت هاى الهى
را بر خويشتن گرامى دار تا هرگز نعمت هاى خداوندى از مردم دور نشوند.
اشعار زیبا برای میلاد رسول اکرم
گوش کن هفت آسمان در شور و حالی دیگرند
عرشیان و فرشیان نام محمّد میبرند
ولادت حضرت محمد بر شما مبارک
دو چشمِ آمنه بر روی احمد / گره خورده دلش بر موی احمد
گهی خندان گهی محو تماشا / چو میبیند خمِ ابروی احمد
خجسته میلاد پیامبر اکرم مبارک باد
جهان سرسبز و خرم گشت از میلاد پیغمبر
منور قلب عالم گشت از میلاد پیغمبر
بده ساقى مى باقى که غرق عشرت و شادى
دل اولاد آدم گشت از میلاد پیغمبر . . .
پیامک به مناسبت ولادت
فیض دو جهان به حب مولا بسته ست ..
بر گوشه ای از چادر زهرا(س) بسته ست ..
دنیا به گروه "پـنـج تـن" وابسته ست..
دوسـت داشـتـنِ اهـل بـیـت(ع) کـافـی نـیـسـت،بـایـد بـه دوسـت داشـتـه هـاشـون عـمـل کـنـیـم..
یـا عـلـی
امشب سخن ازجان جهان بایدگفت / توصیف رسول(ص) انس و جان باید گفت
در شـــــام ولادت دو قــطب عالم / تبریک به صــاحب الزمان (عج) باید گفت . . .
محمّد وارث پیغمبران است / که او سلطانِ شهرِ دلبران است
به حق فرمود حق لایزالی / محمّد علت خلقِ جهان است . . .
میلاد خاتم پیامبران بر شما مبارک
میلاد جامع علم و عمل و عبادت ، پرچم دار شاهراه ولایت علوى، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام گرامى باد!
به آمنه بنت وهب، خدا عطا کرده پسر
پسر چه گویم که به خلق، خدا عطا کرده پدر
میلاد پیامبر رحمت، تاج آفرینش بر شما خجسته باد.
گوش کن هفت آسمان درشور و حالی دیگرند/عرشیان و فرشیان نام * محمد *میبرند/میلاد پیامبر نور و رحمت بر همه شما مبارک باد
ای احمدیان به نام احمد صلوات
هر دم به هزار ساعت از دم صلوات
از نور محمدی دلم مسرورست
پیوسته بگو تو بر محمد صلوات
اللهم صلی علی محمد و آل محمد
خدایا تورا سوگند میدهیم به دو مولود نورانی امشب سلامتی دین ودنیا رابه شما عطا فرماید
عید بر شما وخانواده محترمتان مبارک
